امیدوارم این شعر توهین تلقی نشه.

الا يا ايها الآقا مکن عيب معدل ها     

که درس آسان ببود اول ولی افتاد مشکل ها

مرا در منزل خاله چه جای عيش چون هر دم

مامان فرياد ميدارد شدی از درس غافل ها

مرا دائم پدر گويد فقط بنما تو خرخوانی

رسند از خواندن و خواندن به دانشگاه عاقل ها

شب تاريک و حجم درس و گردابی بنام جبر

کجا دانند حال ما به خواب اندر معلم ها

همه کارم شده دائم زبر سازم مطالب را

از اين سو کامپيوتر و از آن سو هم مسائل ها

خدا را ای معلم جان زحجم درس ما کم کن

مگر يکدم بياسايند زبان بسته محصل ها

گره از کار درس ما بگو حافظ که بگشايد

زبی برنامگی هاشان چه خون افتاد در دل ها

 لازم به ذکر است این شعر کار من نیست.

قشنگترین و زیباترین نوشته هایت را برای ایندو بفرست.