خیابان ولیعصر
خیابان ولیعصر (جاده مخصوص پهلوی، خیابان پهلوی یا خیابان مصدق) نام طولانیترین خیابان شهر تهران و خاورمیانه است که در سالهای اول حکومت رضا شاه ساخته شد.طول آن ۱۸ کیلومتر است که از میدان راهآهن تهران شروع و به میدان تجریش در منطقهٔ شمیرانات ختم میشود.این خیابان دارای پیادهرو، جوی بزرگ آب و حدود یازده هزار چنار در دو طرف خود است.
در سال ۱۳۰۹ مجلس شورای ملی قانونی را برای احداث و توسعهٔ خیابانهای تهران تصویب کرد و پس از آن مراحل ساخت جادهٔ مخصوص پهلوی آغاز شد. چون در آن دوره منطقهٔ شمیرانات بیشتر شکلی ییلاقی داشت این مسیر نیز به شکل جادهای بود که از میان تپهها میگذشت و چندان شباهتی به خیابانهایی مانند سپه (امام خمینی) و شاهرضا (انقلاب) که اطراف آنها ساختمانهای مدرن ساخته شده بود، نداشت.
مسیر خیابان پردرخت ولیعصر که از طولانیترین خیابانهای تهران است به عنوان یکی از معابر دیدنی شهر بهشمار میآید. شهرداری تهران در سال ۱۳۸۶ پیادهروهای این خیابان را از پل تجریش تا میدان راه آهن بازسازی کرده تا جایی برای قدم زدن باشد.
این جاده با ردیفهای چنار منظم در اطراف آن شناخته میشد. پیترو دلاواله، جهانگرد ایتالیایی قرن ۱۷، نوشته است: «اگر استانبول شهر سروهاست، تهران را باید شهر چنارها خواند.»
